Banking Khabar
ट्रेन्डिङ: वित्तीय अपराध जेन्जी पुस्ता अन्तर्राष्ट्रिय बैंकिङ भारतीय बैंकिङ हाइलाइट राष्ट्र बंक बैंक-वित्त इन्स्योरेन्स
Banner News

दशैँको खर्च नसकिँदै तिहारको तयारी : बजारमा पैसाको चहलपहल !

२०८३ कार्तिक ७ गते

चाडपर्वको उपभोग, पारिवारिक बजेट र बजारको गतिविधिमा केन्द्रित

बैंकिङ खबर / दशैँको रौनक अझै पूर्ण रूपमा सेलाइसकेको छैन। कतिपय परिवारमा टीकाको दक्षिणा र पारिवारिक भेटघाटको चर्चा चलिरहँदा बजारमा भने तिहारको तयारी सुरु भइसकेको छ। पसलहरूमा फूलमाला, झिलिमिली बत्ती, मिठाई, भाइमसला र उपहारका सामग्री थपिन थालेका छन्। व्यापारीहरू नयाँ ग्राहकको प्रतीक्षामा छन् भने उपभोक्ता दशैँको खर्चको हिसाब मिलाउँदै तिहारका लागि बजेट छुट्याउने तयारीमा छन्।

नेपाली अर्थतन्त्रमा दशैँ र तिहार केवल धार्मिक तथा सांस्कृतिक पर्व मात्र होइनन्, उपभोग र व्यापारका दृष्टिले पनि महत्त्वपूर्ण समय हुन्। वर्षभरि नियमित रहने खर्चसँगै यी पर्वमा लत्ताकपडा, खाद्यान्न, यातायात, उपहार, मनोरञ्जन र पारिवारिक भेटघाटमा अतिरिक्त रकम खर्च हुन्छ। त्यसैले चाडपर्वको मौसममा बजारमा हुने गतिविधिले खुद्रा व्यापारदेखि यातायात, होटल, रेस्टुरेन्ट, कृषि उत्पादन र डिजिटल भुक्तानीसम्मका क्षेत्रमा प्रभाव पार्छ।

तर बजारमा चहलपहल बढ्दैमा सबै उपभोक्ताको आर्थिक अवस्था सहज छ भन्ने हुँदैन। एकातिर चाडपर्वले व्यापारको अवसर सिर्जना गर्छ, अर्कोतिर बढ्दो मूल्य र सीमित आम्दानीका कारण धेरै परिवारलाई खर्च व्यवस्थापन गर्न कठिन हुन सक्छ। यस वर्षको चाडपर्वको बजारलाई बुझ्न यही दुई पक्षलाई सँगसँगै हेर्नुपर्ने देखिन्छ।

दशैँको खर्च, तिहारको अर्को तयारी :

दशैँमा नयाँ कपडा, खाद्यान्न, मासु, फलफूल, यातायात, दक्षिणा र पारिवारिक भेटघाटमा हुने खर्चले घरपरिवारको बजेटमा ठूलो हिस्सा ओगट्न सक्छ। त्यसपछि तिहारका लागि फूलमाला, दियो, बत्ती, मिठाई, फलफूल, भाइमसला र उपहारको व्यवस्था गर्नुपर्ने हुन्छ। पर्वहरू लगातार आउने भएकाले एउटै परिवारले छोटो अवधिमा पटकपटक अतिरिक्त खर्चको व्यवस्थापन गर्नुपर्छ।

नियमित आम्दानी हुने परिवारले तलब, चाडपर्व भत्ता वा बचतबाट खर्च जुटाउन सक्छन्। विदेशमा रहेका आफन्तले पठाएको रकम पनि धेरै परिवारका लागि चाडपर्वको खर्च व्यवस्थापन गर्ने माध्यम बन्न सक्छ। तर दैनिक ज्यालादारीमा निर्भर परिवार, साना व्यवसायी र सीमित आम्दानी भएका व्यक्तिका लागि भने दशैँपछिको तिहार अर्को आर्थिक चुनौती बन्न सक्छ।

यस्तो अवस्थामा उपभोक्ताको खर्च गर्ने तरिकामा पनि परिवर्तन आउन सक्छ। दशैँमा बढी खर्च गरेका परिवारले तिहारमा आवश्यक सामग्रीमा मात्रै रकम खर्च गर्ने, उपहारको बजेट घटाउने वा केही खर्च पछिका लागि सार्ने निर्णय गर्न सक्छन्। त्यसैले तिहारको बजारमा देखिने भीडसँगै उपभोक्ताले वास्तवमा कति रकम खर्च गरिरहेका छन् भन्ने विषय पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण हुन्छ।

चाडपर्व सुरु भएसँगै बजारमा किनमेल गर्ने मानिसको चहलपहल बढ्नु स्वाभाविक हो। तर भीड बढ्नु र कारोबार बढ्नु एउटै कुरा होइन। मूल्य बढेका कारण उपभोक्ताले उस्तै सामग्री किन्न पनि अघिल्लो वर्षभन्दा बढी रकम खर्च गर्नुपर्ने हुन सक्छ। अर्कोतर्फ, आर्थिक दबाबका कारण ग्राहकले सामग्रीको मात्रा घटाएका वा सस्तो विकल्प रोजेका हुन सक्छन्।

दशैँअघि सार्वजनिक भएका बजारसम्बन्धी विवरणले खाद्यान्न, लत्ताकपडा र दैनिक उपभोग्य वस्तुको बढ्दो लागतले उपभोक्ताको बजेटमा दबाब पारेको देखाएका छन्। अक्टोबर १५, २०२६ मा प्रकाशित एक बजार रिपोर्टअनुसार, नेपाल राष्ट्र बैंकको उपभोक्ता मूल्य सूचकांकमा आधारित तथ्यांकले २०८३ साउनको मध्यसम्म खाद्य तथा पेय पदार्थको वार्षिक मूल्यवृद्धि ६.७७ प्रतिशत पुगेको देखाएको थियो। गैरखाद्य वस्तु तथा सेवाको मूल्यवृद्धि पनि ५.५२ प्रतिशत थियो।

 
यसले चाडपर्वको खर्चलाई केवल किनमेलको इच्छासँग जोडेर हेर्न नमिल्ने देखाउँछ। मूल्यवृद्धिका कारण खर्च बढेको हो वा उपभोक्ताले धेरै सामग्री किनेका हुन् भन्ने छुट्याउन आवश्यक हुन्छ। बजारको वास्तविक अवस्था बुझ्न व्यापारीको बिक्री विवरण, अघिल्लो वर्षको कारोबार र उपभोक्ताको खर्च गर्ने क्षमताबीच तुलना गर्नुपर्छ।

तिहारमा विशेष माग हुने फूलमाला, मिठाई, बत्ती र उपहारका सामग्रीको मूल्य तथा बिक्रीको अवस्था पनि यही दृष्टिकोणबाट विश्लेषण गर्न सकिन्छ। बजारमा सामानको माग बढे पनि आपूर्ति, ढुवानी लागत र प्रतिस्पर्धाले अन्तिम मूल्य निर्धारणमा प्रभाव पार्छन्।

तिहारको बजारमा फूल, बत्ती र भाइमसलाको कारोबार

तिहारलाई लक्ष्मीपूजा, दीपावली र भाइटीकाको पर्वका रूपमा मात्र होइन, मौसमी व्यापारको महत्त्वपूर्ण अवसरका रूपमा पनि हेरिन्छ। यस अवधिमा फूलमाला, सजावटका बत्ती, मिठाई, फलफूल, सुक्खा फलफूल तथा उपहारका सामग्रीको माग बढ्छ। यसले खुद्रा पसलसँगै कृषि उत्पादन, खाद्य व्यवसाय र आयात व्यापारमा समेत गतिविधि बढाउने गर्छ। गत वर्षको बजारसम्बन्धी विवरणले तिहारमा यी सामग्रीको आर्थिक महत्त्व देखाएको थियो। सन् २०२५ मा प्रकाशित एक रिपोर्टअनुसार, तिहारका लागि सुक्खा फलफूलको व्यापार करिब २ अर्ब ५० करोड रुपैयाँको हुने अनुमान गरिएको थियो। त्यस्तै, सजावटका बत्तीको आयात र फूलको कारोबारले पनि बजारमा उल्लेख्य आर्थिक गतिविधि सिर्जना गर्ने अपेक्षा गरिएको थियो।

 
यी तथ्यांकलाई यस वर्षको कारोबारको प्रमाणका रूपमा लिन भने मिल्दैन। तर यसले तिहारमा हुने खर्चको दायरा कति फराकिलो छ भन्ने बुझाउँछ। यस वर्षको वास्तविक कारोबार र अघिल्लो वर्षको तुलनात्मक अवस्था पत्ता लगाउन सम्बन्धित व्यवसायी संघ तथा व्यापारीबाट अद्यावधिक तथ्यांक लिन आवश्यक हुन्छ। तिहारको बजारमा हुने कारोबारले स्थानीय उत्पादनलाई पनि अवसर दिन्छ। विशेषगरी सयपत्री, मखमली र गोदावरी फूल उत्पादन गर्ने किसानका लागि यो आम्दानीको महत्त्वपूर्ण समय हो। स्थानीय उत्पादनले बजारको माग पूरा गर्न सकेमा किसानको आम्दानी बढ्नुका साथै आयातमा निर्भरता घटाउन पनि मद्दत पुग्न सक्छ। तर उत्पादन, ढुवानी, बजारसम्मको पहुँच र बिक्री व्यवस्थापन कमजोर भएमा माग बढेको लाभ किसानसम्म पूर्ण रूपमा नपुग्न सक्छ।

त्यस्तै, मिठाई, भाइमसला र सजावटका सामग्री बिक्री गर्ने साना व्यवसायीका लागि तिहार अतिरिक्त आम्दानीको अवसर हो। तर बिक्री बढ्ने अपेक्षामा सामान खरिद गरेका व्यापारीले वास्तविक मागअनुसार बिक्री गर्न नसकेमा मौज्दात र पुँजी व्यवस्थापनको समस्या पनि भोग्न सक्छन्। त्यसैले चाडपर्वको बजारलाई अवसरका रूपमा मात्रै नभई व्यवसायको जोखिम व्यवस्थापनसँग जोडेर पनि हेर्नुपर्छ।

मूल्यवृद्धि र आपूर्ति व्यवस्थाले बढाएको चुनौती

चाडपर्वको समयमा माग बढ्दा बजारमा मूल्य र आपूर्तिको अवस्थाले उपभोक्ताको खर्च निर्धारण गर्छ। यस वर्ष दशैँअघि चीनबाट आउने केही वस्तुको आपूर्ति उत्तरी व्यापारिक मार्गमा आएको अवरोधका कारण प्रभावित भएको विवरण सार्वजनिक भएका थिए। नयाँ लत्ताकपडा, जुत्ता र विद्युतीय सामग्रीको आपूर्तिमा ढिलाइ तथा ढुवानी लागत बढ्दा व्यापारी र उपभोक्ता दुवै प्रभावित हुन सक्ने देखिएको थियो। यसको प्रभाव तिहारमा प्रयोग हुने सजावटका बत्ती तथा अन्य आयातित सामग्रीमा कति परेको छ भन्ने छुट्टै अध्ययन आवश्यक छ। सबै वस्तुको मूल्य बढेको वा अभाव भएको निष्कर्ष निकाल्नु उचित हुँदैन। तर आपूर्ति शृङ्खलामा समस्या आएमा त्यसले लागत, उपलब्धता र उपभोक्ताको छनोटमा असर पार्न सक्ने तथ्यलाई बेवास्ता गर्न मिल्दैन। यस्तो अवस्थामा बजार अनुगमनको भूमिका महत्त्वपूर्ण हुन्छ। माग बढेको बहानामा कृत्रिम अभाव सिर्जना गर्ने, अस्वाभाविक मूल्य लिने वा गुणस्तरहीन सामग्री बिक्री गर्ने प्रवृत्ति नियन्त्रण गर्न सम्बन्धित निकाय सक्रिय हुनुपर्छ। उपभोक्ताले पनि विभिन्न पसलको मूल्य तुलना गर्ने, आवश्यकताअनुसार खरिद गर्ने र खर्चको योजना बनाएर किनमेल गर्ने बानी अपनाउनु आवश्यक छ।

चाडपर्वको समयमा अर्थतन्त्रमा पैसाको प्रवाह हुने माध्यम पनि परिवर्तन हुँदै गएको छ। विदेशमा रहेका नेपालीले परिवारलाई पठाउने रकम, नियमित आम्दानी, चाडपर्व भत्ता र बचतले उपभोग खर्चलाई सहयोग गर्छन्। त्यस्तै, डिजिटल वालेट, मोबाइल बैंकिङ र क्यूआर भुक्तानीको प्रयोगले पैसा पठाउने तथा सामान खरिद गर्ने प्रक्रियालाई सहज बनाएको छ। अक्टोबर ९, २०२६ मा प्रकाशित एक रिपोर्टले दशैँको दक्षिणासमेत डिजिटल माध्यमबाट पठाउने चलन बढ्दै गएको उल्लेख गरेको थियो। नेपाल राष्ट्र बैंकको तथ्यांक उद्धृत गर्दै उक्त रिपोर्टमा आर्थिक वर्ष २०८३/८४ को पहिलो महिनामा मोबाइल बैंकिङमार्फत ५८० अर्ब ५६ करोड रुपैयाँ, डिजिटल वालेटमार्फत ४८ अर्ब ५९ करोड रुपैयाँ र क्यूआर भुक्तानीमार्फत १६४ अर्ब ४२ करोड रुपैयाँ बराबरको कारोबार भएको जनाइएको छ। यी रकम साउन महिनाका समग्र कारोबार हुन्, दशैँ वा तिहारका मात्रै होइनन्। तथापि, डिजिटल भुक्तानीको विस्तारले चाडपर्वको आर्थिक गतिविधि पनि क्रमशः नगदमा मात्रै सीमित नरहेको देखाउँछ।

तिहारमा उपहार खरिद, दक्षिणा पठाउने र पसलमा भुक्तानी गर्ने क्रममा डिजिटल माध्यमको प्रयोगले कारोबारलाई छिटो र सहज बनाउन सक्छ। तर यससँगै अनलाइन ठगी, नक्कली भुक्तानीको प्रमाण देखाउने तथा व्यक्तिगत विवरण चोरी हुने जोखिम पनि रहन्छ। त्यसैले कारोबारको चाप बढ्ने समयमा उपभोक्ता र व्यवसायी दुवैले डिजिटल सुरक्षामा ध्यान दिनुपर्छ।

चाडपर्वले अर्थतन्त्र चलायमान बनाउँछ 

चाडपर्वको मौसममा हुने अतिरिक्त खर्चले बजारमा माग सिर्जना गर्छ। माग बढ्दा व्यापारीले सामान बिक्री गर्ने अवसर पाउँछन्, उत्पादकले उत्पादन बढाउन सक्छन् र अस्थायी रोजगारीसमेत सिर्जना हुन सक्छ। यातायात, होटल, रेस्टुरेन्ट तथा मनोरञ्जन क्षेत्रले पनि यसको लाभ लिन सक्छन्। तर खर्चको आकार ठूलो हुँदैमा त्यसको सबै लाभ देशभित्रै रहन्छ भन्ने हुँदैन। बजारमा बिक्री हुने वस्तुको ठूलो हिस्सा आयातित भएमा उपभोक्ताले खर्च गरेको रकमको केही भाग विदेशमा वस्तु उत्पादन गर्ने तथा आपूर्ति गर्ने पक्षसम्म पुग्छ। अर्कोतर्फ, स्थानीय फूल, खाद्यवस्तु, हस्तकला र स्वदेशी उत्पादनको माग बढेमा त्यसले घरेलु उत्पादक, किसान र साना व्यवसायीलाई प्रत्यक्ष लाभ दिन सक्छ। यसैले चाडपर्वको आर्थिक प्रभाव मापन गर्दा बिक्रीको कुल रकम मात्र पर्याप्त हुँदैन। स्वदेशी उत्पादनको हिस्सा, स्थानीय रोजगारी, व्यवसायीको वास्तविक नाफा, आयातमा गएको रकम र उपभोक्ताको खर्च गर्ने क्षमतालाई पनि विचार गर्नुपर्छ।

त्यस्तै, चाडपर्वका लागि गरिएको खर्चले तत्काल बजारमा माग बढाए पनि त्यसपछि परिवारको बचत र नियमित उपभोगमा कस्तो प्रभाव पर्छ भन्ने विषय पनि महत्त्वपूर्ण हुन्छ। आम्दानीभन्दा बढी खर्च गरेर ऋण लिनुपर्ने अवस्था सिर्जना भएमा चाडपर्वपछिको आर्थिक दबाब बढ्न सक्छ। त्यसैले स्वस्थ उपभोग र आर्थिक गतिविधिका लागि खर्च बढ्नु मात्र होइन, त्यसलाई धान्न सक्ने आम्दानी हुनु पनि उत्तिकै आवश्यक छ।

दशैँको खर्च नसकिँदै तिहारको तयारी सुरु हुनु नेपाली समाजमा चाडपर्वसँग जोडिएको उपभोग संस्कृतिको निरन्तरता हो। यसले बजारमा कारोबारको अवसर सिर्जना गर्छ, तर हरेक परिवारले त्यसको लाभ समान रूपमा पाउँछ भन्ने छैन। कसैका लागि चाडपर्व आम्दानी र व्यापार बढाउने अवसर बन्छ भने कसैका लागि सीमित बजेटभित्र आवश्यक खर्च व्यवस्थापन गर्ने चुनौती। यस वर्षको तिहारको बजारलाई वास्तविक अर्थमा बुझ्न व्यापारीको बिक्री, उपभोक्ताको खर्च, वस्तुको मूल्य, स्थानीय उत्पादनको माग र डिजिटल कारोबारका तथ्यांकलाई एकसाथ विश्लेषण गर्नुपर्छ। बजारमा भीड कति छ भन्नेभन्दा पनि कारोबार कति बढ्यो, लागत र नाफाको अवस्था कस्तो छ तथा उपभोक्ताको क्रयशक्ति कति छ भन्ने प्रश्न महत्त्वपूर्ण हुन्छ।